Posts tonen met het label bindmiddel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bindmiddel. Alle posts tonen

zaterdag 2 februari 2019

Basis | De basis bij schilderen wordt gevormd door bindmiddel en pigment

Tekenen en schilderen | Basis


De basis bij schilderen wordt gevormd door bindmiddel en pigment


Bindmiddel, het houvast van verf

In de schilderkunst vormt de basis het fundament van elk kunstwerk. De term "basis" verwijst naar het mengsel van een bindmiddel en pigment, dat samen de verf vormt die op een oppervlak wordt aangebracht. Dit werken met een basis is een doorslaggevend concept in de wereld van de schilderkunst. Het vormt in feite de kern van het tot stand komen van een kunstwerk. Zonder de juiste combinatie van bindmiddel en pigment zou verf niet goed aan het oppervlak hechten, geen kleur hebben en de kunstenaar niet de gewenste textuur en consistentie bieden.  

Het bindmiddel in verf is het materiaal dat de pigmentdeeltjes bij elkaar houdt en zorgt voor hechting aan de drager (De drager is het oppervlak waarop geschilderd wordt). Bindmiddelen kunnen variëren van natuurlijke stoffen tot synthetische materialen. De keuze van het bindmiddel bepaalt voor het grootste deel de eigenschappen van de verf. Enkele veelgebruikte bindmiddelen in de beeldende kunst zijn olie, acrylpolymeren, gom en ei. Elk bindmiddel geeft specifieke eigenschappen aan de verf. Denk bij die eigenschappen aan  zoals droogtijd, glans, transparantie en duurzaamheid.

Bij olieverf bijvoorbeeld wordt lijnolie vaak gebruikt als het bindmiddel. Lijnolie droogt vrij langzaam, wat de kunstenaar meer tijd geeft om kleuren te mengen en rustig te werken met verschillende lagen. Aan de andere kant heeft acrylverf, dat acrylpolymeer als bindmiddel gebruikt, de eigenschap zeer snel te drogen, waardoor het geschikt is voor kunstenaars die sneller willen werken en gelaagde technieken willen gebruiken. Bij plein air schilderen in de zon kan de droogsnelheid wel eens te groot worden waardoor werken met acryl knap lastig wordt. 

Het bindmiddel zorgt er ook voor dat de verf een bepaalde consistentie krijgt, waardoor het op een gecontroleerde manier kan worden aangebracht. De viskeuze aard van sommige bindmiddelen, zoals harsen, kan zorgen voor een dikke, impasto-achtige textuur, terwijl dunne bindmiddelen, zoals watergedragen polymeren, een soepelere verf opleveren die zich gelijkmatig over het oppervlak verspreidt.

Pigment, de kleur van de kunst

Pigment is het tweede essentiële onderdeel van de basis in schilderen. Pigmenten zijn fijne poeders die verantwoordelijk zijn voor de kleur van de verf. Ze worden gewonnen uit natuurlijke bronnen zoals mineralen, planten of zelfs dieren, maar tegenwoordig zijn veel pigmenten synthetisch, wat zorgt voor meer consistentie en duurzaamheid. Sommige natuurlijke pigmenten verkleuren erg snel. 

De kwaliteit van het pigment heeft een directe invloed op de intensiteit en helderheid van de kleuren in een schilderij. Hogere concentraties pigment zorgen voor verzadigde, levendige kleuren, terwijl lagere concentraties meer transparantie en subtiele tinten kunnen opleveren. Kunstenaars spelen vaak met de verhouding van pigment tot bindmiddel om bepaalde effecten te creëren, zoals het creëren van doorzichtige lagen of het accentueren van felle, ondoorzichtige kleurblokken.

Pigmenten hebben ook invloed op hoe de verf zich gedraagt in verschillende lichtomstandigheden. Sommige pigmenten zijn lichtgevoelig en kunnen na verloop van tijd vervagen, terwijl andere een uitstekende lichtechtheid hebben en hun kleurintensiteit behouden, zelfs na jaren van blootstelling aan licht.

De combinatie van bindmiddel en pigment

De combinatie van bindmiddel en pigment is een centraal onderdeel om verf te creëren die zowel werkbaar is als esthetisch bevredigend. Dit mengsel bepaalt hoe de verf zich gedraagt tijdens het schilderproces en hoe het er uiteindelijk uitziet op de drager. Het bindmiddel zorgt ervoor dat het pigment aan het oppervlak hecht, terwijl het pigment de verf zijn kleur en dekking geeft.

Verschillende verftypes, zoals olieverf, acrylverf, tempera en aquarel, hebben elk hun eigen unieke combinatie van bindmiddel en pigment. Olieverf, bijvoorbeeld, gebruikt olie als bindmiddel, wat zorgt voor een rijke, glanzende afwerking en diepe kleuren. Aquarelverf daarentegen gebruikt Arabische gom als bindmiddel, wat resulteert in transparante kleuren en een lichte, delicate uitstraling.

Het mengen van bindmiddel en pigment is een proces dat de kunstenaar veel controle biedt over het uiteindelijke effect van zijn schilderij. Door te experimenteren met de verhoudingen en typen van bindmiddel en pigment, kan een kunstenaar een groot aantal visuele effecten creëren, van subtiele kleurovergangen tot uitdrukken van je emoties tot lekker stevig textuurrijke penseelstreken.

Samenvattend


De basis van schilderkunst, bestaande uit de combinatie van een bindmiddel en pigment, is de fundering waarop elk schilderij is gebouwd. Het bindmiddel zorgt voor de hechting en structuur van de verf, terwijl het pigment de kleur en visuele kracht levert. Samen vormen deze elementen het medium waarmee kunstenaars hun visie en creativiteit tot leven kunnen brengen. Door de juiste materialen en verhoudingen te kiezen, kunnen kunstenaars variëren in stijl, techniek en uitdrukken van je emoties, wat de veelzijdigheid en rijkdom van de schilderkunst onderstreept.


Zie verder ook bij Drager.



En nu verder....




Bindmiddel | Een bindmiddel is meestal een vloeibaar medium uit een drogende, plantaardige olie

Tekenen en schilderen | Bindmiddel



Een bindmiddel is meestal een vloeibaar medium uit een drogende, plantaardige olie



Door mengen met pigment ontstaat verf


Een bindmiddel is in het algemeen gesproken een vloeibaar medium dat gemaakt wordt met een drogende, plantaardige olie. Dit wordt dan gemengd met pigmentpoeder tot er een verf gevormd wordt. Maar er is nog wel wat meer over te zeggen. 

Het belang van bindmiddelen in de verfproductie

Verf is heel wat meer dan alleen wat kleur op een oppervlak aanbrengen; Verf is een complexe samenstelling van verschillende componenten, die samenwerken om bescherming van de ondergrond, een mooi uiterlijk en de nodige duurzaamheid te bieden. Een van de meest cruciale elementen van verf is het bindmiddel, dat fungeert als de 'lijm' die alle andere ingrediënten bij elkaar houdt. Het gebruik van verschillende bindmiddelen kan aanzienlijke invloed hebben op de kwaliteit, eigenschappen en toepassingen van de verf die het resultaat zal zijn. Laten we een diepgaande verkenning maken van de rol en het gebruik van verschillende bindmiddelen in de verfproductie.

Wat is een bindmiddel?

Een bindmiddel is een polymeer. Een complex molecuul dat fungeert als een een soort matrix die de pigmenten en vulstoffen in de verf bij elkaar houdt en dat aan het oppervlak hecht wanneer de verf droogt. Het bindmiddel bepaalt in grote mate de eigenschappen van de verf, zoals de hechting, duurzaamheid, flexibiliteit en glans. Er zijn verschillende soorten bindmiddelen die worden gebruikt in de verfindustrie, elk met hun eigen unieke eigenschappen en toepassingen. Een paar soort bindmiddelen.

1. Acrylaatbindmiddelen

Acrylaatbindmiddelen worden veel gebruikt vanwege hun uitstekende hechting, flexibiliteit en weerbestendigheid. Acrylaatbindmiddelen drogen snel en vormen een duurzame film die goed bestand is tegen verkleuring en slijtage. Acrylaatverven zijn geschikt voor zowel binnen- als buitentoepassingen en zijn verkrijgbaar in verschillende glansgraden.

2. Alkydbindmiddelen

Alkydbindmiddelen, vaak op basis van alkydharsen, zijn bekend om hun uitstekende hechting op verschillende ondergronden, waaronder hout, metaal en metselwerk. Ze bieden een duurzame afwerking en zijn bestand tegen vocht, chemicaliën en UV-straling. Alkydverven hebben een lange levensduur en worden vaak gebruikt voor buitenoppervlakken.

3. Latexbindmiddelen

Latexbindmiddelen, ook wel bekend als watergedragen bindmiddelen, zijn milieuvriendelijk en verspreiden weinig geur bij het aanbrengen. Latexbindmiddelen bieden goede dekking, een ademend vermogen en de nodige weerstand tegen schimmelgroei. Latexverven zijn ideaal voor binnentoepassingen en zijn gemakkelijk schoon te maken met water.

4. Epoxybindmiddelen

Epoxybindmiddelen zijn extreem duurzaam. Ze zijn bestand tegen chemicaliën, slijtage en vocht. Epoxybindmiddelen vormen een harde, gladde afwerking die bestand is tegen zware belasting en schuren. Epoxyverven worden vaak gebruikt op vloeren, industriële apparatuur en ondergronden die blootstaan aan agressieve omstandigheden.

5. Polyurethaanbindmiddelen

Polyurethaanbindmiddelen bieden een uitstekende weerstand tegen krassen, vlekken en chemicaliën. Ze vormen een heldere, glanzende afwerking die bestand is tegen verkleuring en vergeling door UV-straling. Polyurethaanverven worden vaak gebruikt op houten oppervlakken en meubels voor een duurzame beschermende coating.

Het belang van het kiezen van het juiste bindmiddel

Het kiezen van het juiste bindmiddel is essentieel voor het bereiken van de gewenste prestaties en uitstraling van de verf. Factoren zoals de toepassing, het type oppervlak, de blootstelling aan omgevingsinvloeden en de gewenste duurzaamheid moeten in overweging worden genomen bij het selecteren van het bindmiddel. Een verkeerde keuze van het bindmiddel kan leiden tot hechtingsproblemen, verkleuring, schilfering en andere gebreken in de verfafwerking.

Conclusie

Bindmiddelen vormen het hart van verfproducten en spelen een cruciale rol in het bepalen van de prestaties en duurzaamheid van de resulterende coating. Door het gebruik van verschillende bindmiddelen kunnen verffabrikanten een breed scala aan producten produceren, die geschikt zijn voor verschillende toepassingen en omgevingsomstandigheden. Het begrijpen van de eigenschappen en toepassingen van verschillende bindmiddelen is essentieel voor het maken van weloverwogen beslissingen bij het selecteren van verfproducten voor specifieke projecten.


En nu verder....




Caseïneverf

Tekenen en schilderen | Caseïneverf

Wat is caseïneverf ?


Caseïneverf is een fascinerende en veelzijdige verfsoort. Deze wordt al eeuwenlang gebruikt in de kunst en decoratie. Caseïneverf is gemaakt van caseïne. Dit is een eiwit dat voorkomt in melk. Caseïneverf staat bekend om zijn duurzaamheid, de matte afwerking en de mogelijkheid om goed te hechten aan diverse oppervlakken, zoals hout, steen en canvas.  

De productie van caseïneverf 


1.De extractie van caseïne 

Het proces begint met het extraheren van de stof caseïne uit melk. Dit kan worden gedaan door melk te laten bezinken. Hierdoor stijgt de caseïne naar de oppervlakte. De caseïne wordt dan gescheiden van de vloeistof en gedroogd.

2.Verbinding met pigmenten 

Nadat de caseïne op deze manier uit de melk is verkregen, wordt het vermengd met pigmenten. Deze pigmenten kunnen natuurlijk of synthetisch zijn. Dat is afhankelijk van de gewenste kleur. En de  gewenste eigenschappen van de verf.

3.Toevoeging van andere ingrediënten

Soms is het nodig om de verf een betere consistentie te geven. Of om de hechting te verbeteren. Daartoe worden vaak andere ingrediënten toegevoegd, zoals kalk of krijt, water en soms een kleine hoeveelheid olie.

4.Malen en mengen

Alle ingrediënten worden grondig gemengd en uiteindelijk fijngemalen tot een homogene pasta. Dit zorgt ervoor dat de pigmenten gelijkmatig door de caseïne worden verdeeld en dat de verf een gladde consistentie heeft.

5.Rijping

Sommige recepten voor caseïneverf vereisen een zeker rijpingsproces. Hierbij wordt de verf enkele dagen tot enkele weken bewaard voordat het in gebruik genomen kan worden. Dit rijpingsproces kan helpen om de verf te stabiliseren. En om de hechting te verbeteren.

De voordelen van Caseïneverf 


1.Caseïneverf heeft een goede duurzaamheid

Caseïneverf staat bekend om zijn duurzaamheid. En het heeft een goede weerstand tegen verkleuring. Caseïneverf kan goed bestand zijn tegen slijtage en blootstelling aan licht, waardoor het een uitstekende keuze is voor zowel binnen- als buitentoepassingen.

2.Caseïneverf zorgt voor een matte afwerking

Caseïneverf droogt op met een mooie, matte afwerking. Die afwerking is populair bij kunstenaars en decorateurs. De afwerking kan ook helpen om oneffenheden in het oppervlak te verbergen. En het kan het werkstuk een subtiele, klassieke uitstraling geven.

3.Caseïneverf heeft in het algemeen een goede hechting

Door de natuurlijke eigenschappen van caseïne heeft deze verf de neiging om goed te hechten aan verschillende oppervlakken, waaronder hout, steen, gips en canvas. Dit maakt caseïneverf een veelzijdige keuze voor verschillende projecten.

4.Caseïneverf is milieuvriendelijk

Caseïneverf is over het algemeen milieuvriendelijker dan veel synthetische verven. De reden is duidelijk. Het is gemaakt van natuurlijke ingrediënten. Bovendien zijn veel recepten voor caseïneverf vrij van schadelijke chemicaliën. Hierdoor is het een gezondere optie is voor zowel de gebruiker als het milieu.

Al met al biedt caseïneverf een unieke combinatie van duurzaamheid, esthetiek en milieuvriendelijkheid die deze verfsoort tot een aantrekkelijke keuze maakt voor kunstenaars, ambachtslieden en decorateurs over de hele wereld.  
 


En nu verder....




vrijdag 1 februari 2019

Dragant

Tekenen en schilderen | Dragant


Dragant is een bindmiddel op een natuurlijke basis


Dragent komt in de meest uiteenlopende zaken voor

Dragant, een bindmiddel dat zijn oorsprong vindt in de wereld van natuurlijke producten, heeft door de eeuwen heen een belangrijke rol gespeeld in zowel culinaire als industriële toepassingen. Deze veelzijdige stof is afkomstig van de acacia senegal en acacia seyal bomen en staat bekend om zijn vermogen om vloeistoffen te binden en stabiliseren. Hiermee is het een waardevol ingrediënt in verschillende branches.


Geschiedenis en oorsprong van dragant


Het gebruik van dragant gaat terug tot de oudheid, waar het al werd gebruikt door oude Egyptenaren en Grieken. Dragant werd gewaardeerd vanwege zijn vermogen om voedsel te conserveren en om medicinale preparaten te stabiliseren. De naam 'dragant' is afgeleid van het arabische woord 'tarqah', wat 'melkachtig sap' betekent, verwijzend naar de melkachtige vloeistof die vrijkomt wanneer het extract wordt gemengd met water.

Productie en eigenschappen


Dragant wordt gewonnen uit de gomharsen van de Acacia Senegal en Acacia Seyal bomen, die voornamelijk in afrikaanse landen zoals Soedan en Senegal groeien. De gomhars wordt verzameld door inkepingen in de schors van de bomen te maken, waardoor het sap vrijkomt. Dit sap wordt vervolgens gedroogd. Als het droog is wordt het vermalen tot een fijn poeder, dat het uiteindelijke dragant-bindmiddel vormt.

Dragant staat bekend om zijn uitstekende waterbindende eigenschappen, waardoor het in staat is om grote hoeveelheden water vast te houden en een gelachtige structuur te vormen. Dit maakt het een effectief verdikkingsmiddel en stabilisator in een groot aantal toepassingen, variërend van voedselproductie tot farmaceutische en cosmetische industrieën.

Verf voor kunstenaars

Dragant wordt gebruikt als bindmiddel in waterverf en pastel en heeft daarmee een niet meer weg te cijferen betekenis gekregen in de wereld van de beeldende kunst.

Culinaire toepassingen

In de culinaire wereld wordt dragant vaak gebruikt als natuurlijk verdikkingsmiddel en stabilisator in voedingsmiddelen zoals sauzen, dressings, jams, gelei, en desserts. Het wordt gewaardeerd vanwege zijn neutrale smaak en transparante textuur, waardoor het de natuurlijke smaak en kleur van voedsel niet verstoort. Bovendien heeft dragant de eigenschap om kristallisatie in suikerhoudende producten te voorkomen, waardoor het een ideale keuze is voor het maken van snoep en gebak.

Industriële toepassingen

Naast zijn culinaire toepassingen wordt dragant ook veel gebruikt in de farmaceutische en cosmetische industrieën. In de farmaceutische sector wordt het gebruikt als bindmiddel in tabletten en capsules, evenals in zalven en crêmes vanwege zijn stabiliserende eigenschappen. In cosmetica wordt dragant gebruikt in producten zoals  lotions, en tandpasta's vanwege zijn vermogen om een gladde textuur te geven en de consistentie te verbeteren.


Toekomstperspectieven voor dragant


Met de groeiende vraag naar natuurlijke en duurzame ingrediënten in zowel de voedings- als de cosmetische industrie, lijkt dragant een veelbelovende toekomst te hebben. Het wordt steeds meer gewaardeerd vanwege zijn natuurlijke oorsprong, functionele eigenschappen en veelzijdige toepassingen. Bovendien biedt de groeiende interesse in traditionele en authentieke ingrediënten nieuwe kansen voor dragant om een prominente rol te spelen in de wereldwijde markt voor voedselingrediënten en additieven.

In een tijdperk waarin consumenten steeds meer belang hechten aan gezondheid, natuurlijkheid en duurzaamheid, lijkt dragant goed gepositioneerd te zijn om aan deze behoeften te voldoen en een blijvende invloedte hebben op verschillende industrieën over de hele wereld. Met zijn rijke geschiedenis, veelzijdige toepassingen en veelbelovende toekomst blijft dragant een bindmiddel van onschatbare waarde in zowel de traditionele als de moderne keuken en industrieën.


En nu verder....


Drager

Tekenen en schilderen | Drager


In de kunstwereld is de keuze van de "drager" van doorslaggevend belang bij het vervaardigen van schilderijen. De drager is de fysieke ondergrond, waar  de verf op wordt aangebracht. Het kunstwerk wordt op de drager gecreëerd. Deze drager fungeert als het fundament van het schilderij.  De drager heeft daarmee een significante invloed op het uiteindelijke resultaat. Dat geldt zowel qua esthetiek als de duurzaamheid.

Traditioneel werden schilderijen op verschillende soorten dragers gemaakt. Dat was sterk afhankelijk van de beschikbare materialen. En ook de voorkeuren van de kunstenaar speelden een rol. Houten panelen waren een van de vroegste en meest gebruikte dragers in de kunstgeschiedenis. Deze houten panelen, meestal gemaakt van eikenhout, werden gebruikt door vele oude meesters, zoals de Vlaamse primitieven en de Italiaanse renaissanceschilders. Houten panelen boden een stevige en stabiele basis voor het aanbrengen van verf, en ze werden vaak voorbereid met lagen gesso om voor een glad en uniform oppervlak te zorgen.

Naast houten panelen werden schilderijen ook vaak gemaakt op doek dat meestal van linnen of katoen werd gemaakt en op een houten frame werd gespannen. Het gebruik van doek bood kunstenaars meer mobiliteit en de mogelijkheid om grotere werken te maken. Bovendien konden doeken gemakkelijk worden opgerold en getransporteerd. Dat maakte ze populair reizende kunstenaars.

Naarmate de kunst zich ontwikkelde, experimenteerden kunstenaars met nieuwe materialen en technieken. Zo werden in de 20e eeuw bijvoorbeeld aluminiumpanelen en kunststofpanelen geïntroduceerd als alternatieve dragers voor schilderijen. Deze materialen boden nieuwe mogelijkheden voor kunstenaars. Ze zorgden voor nieuwe, innovatieve benaderingen van het vak van kunstschilder.
Ook komen er steeds meer soorten plaatmateriaal te koop zoals spaanplaat en mdf.  Deze materialen zijn al vrij vlak van nature en zijn daarmee gemakkelijk bruikbaar te maken om er op te schilderen.

De keuze van de drager is niet alleen een praktische overweging, maar kan ook een artistieke beslissing zijn die de uiteindelijke uitstraling van het schilderij beïnvloedt. De textuur, stijfheid en absorberende eigenschappen van de drager hebben allemaal invloed op hoe de verf wordt aangebracht. En daarmee op hoe de kleuren uiteindelijk worden weergegeven. Sommige kunstenaars kiezen ervoor om de textuur van de drager te laten doorschemeren in hun werk. Anderen geven de voorkeur aan een glad en uniform oppervlak. 

Naast esthetische overwegingen is de keuze van de drager ook van invloed op de duurzaamheid en stabiliteit van het schilderij op lange termijn. Materialen zoals hout kunnen gevoelig zijn voor kromtrekken. En ze kunnen gaan rotten als ze niet goed worden behandeld., Maar ook doek kan worden aangetast door vocht en schimmel. Moderne materialen zoals aluminium en kunststof bieden vaak verbeterde duurzaamheid en weerstand tegen verval.

Al met al is de drager een essentieel element in het proces van het schilderen. Het is niet alleen het canvas waarop de kunstenaar zijn visie realiseert, maar ook een bepalende factor in de esthetiek, techniek en duurzaamheid van het uiteindelijke kunstwerk. Of het nu een klassiek schilderij op hout is, of een hedendaags werk op aluminium, de keuze van de drager vormt een integraal onderdeel van het het tot stand komen van een kunstwerk van de kunstenaar.

Het begrip “drager” wordt ook gebruikt als term voor een bindmiddel waarin pigmentdeeltjes zweven en dat ervoor zorgt dat deze op een ondergrond kunnen worden aangebracht. Het wordt ook wel de “basis” genoemd. Het begrip wordt ook wel gebruikt om een combinatie van een medium en een bindmiddel aan te geven.



En nu verder....


Encaustiek | De kunsttechniek encaustiek is een oude techniek met moderne mogelijkheden

Tekenen en schilderen | Encaustiek


De kunsttechniek encaustiek is een oude techniek met moderne mogelijkheden


Wat is encaustiek ?


Encaustiek is een oude techniek waarbij pigmenten worden gemengd met een hete was die dan als bindmiddel wordt gebruikt.

Encaustiek is een eeuwenoude kunsttechniek waarbij pigmenten worden vermengd met gesmolten bijenwas en vervolgens op een oppervlak, meestal hout of doek, worden aangebracht. Deze techniek biedt niet alleen levendige kleuren, maar ook een tastbare textuur en diepte die uniek is in de kunstwereld. Hoewel encaustiek al duizenden jaren wordt gebruikt, blijft het relevant en aantrekkelijk voor hedendaagse kunstenaars. In dit artikel bespreken we de geschiedenis, het proces, de materialen en de moderne toepassingen van encaustiek, evenals de voordelen en uitdagingen van deze fascinerende techniek.

De Geschiedenis van Encaustiek


Encaustiek is een van de oudste schildertechnieken ter wereld. De naam is afgeleid van het Griekse woord “enkaustikos,” wat “inbranden” betekent. De techniek werd voor het eerst gebruikt door de oude Grieken en Egyptenaren. De bekendste voorbeelden van encaustiek zijn de Fayum-portretten, die dateren uit de eerste tot derde eeuw na Christus. Deze portretten, die werden gemaakt als begrafenisportretten, tonen opmerkelijke details en kleuren die tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven dankzij de duurzame eigenschappen van bijenwas.

In de loop der eeuwen werd encaustiek echter minder populair, waarschijnlijk vanwege de opkomst van eenvoudiger technieken zoals tempera en olieverf, die minder gespecialiseerde apparatuur en vaardigheden vereisten. Toch is encaustiek in de 20e eeuw nieuw leven ingeblazen door moderne kunstenaars die de unieke visuele effecten en de veelzijdigheid van de techniek herontdekten.

Het Proces van Encaustiek


Het maken van encaustische kunstwerken vereist enkele specifieke stappen en materialen. Hier volgt een overzicht van het proces:

1. Voorbereiding van de materialen   
Voor encaustiek is gesmolten bijenwas het belangrijkste bindmiddel, waaraan pigmenten worden toegevoegd om kleur te creëren. De bijenwas wordt vaak gemengd met damarhars, een natuurlijk hars dat de was harder en duurzamer maakt. Dit mengsel wordt gesmolten op een lage temperatuur, meestal op een speciale encaustische verwarmingsplaat of met een dubbelwandige pan om de temperatuur constant te houden.

2. Het aanbrengen van de was 
De gesmolten was wordt met kwasten, spatels of andere gereedschappen op een oppervlak aangebracht. Traditioneel wordt hout gebruikt als ondergrond, omdat het stevig genoeg is om meerdere lagen was te dragen zonder te buigen of te vervormen. Doek kan ook worden gebruikt, maar vereist vaak een stevige onderlaag om te voorkomen dat het buigt onder het gewicht van de was.

3. Lagen en texturen opbouwen  
Een van de unieke kenmerken van encaustiek is de mogelijkheid om in lagen te werken. Kunstenaars kunnen laag na laag was aanbrengen, waarbij elke laag met een verwarmd gereedschap, zoals een hete luchtpistool of een verwarmingsijzer, wordt gesmolten en in de vorige laag wordt opgenomen. Dit creëert niet alleen een optische diepte, maar ook een fysieke diepte in het werk. Bovendien kunnen kunstenaars de was manipuleren door te krassen, te schrapen of andere texturen aan te brengen, wat resulteert in een breed scala aan visuele en tastbare effecten.

4. Inkapselen van materialen
Omdat was een flexibel medium is, kunnen andere materialen zoals papier, stoffen of zelfs natuurlijke objecten zoals bladeren en bloemen worden ingekapseld in de lagen van de was. Dit geeft kunstenaars een extra dimensie van creativiteit, aangezien ze gemengde media kunnen combineren in hun encaustische werken.

5. Afwerking en polijsten 
Na het aanbrengen van de lagen en eventuele inkapselingen, kan de was worden gepolijst om een glanzend of mat oppervlak te creëren, afhankelijk van de voorkeur van de kunstenaar. De was kan eenvoudig worden gepolijst met een zachte doek, en het eindresultaat kan variëren van een subtiele glans tot een hoogglanzende afwerking.

Materialen en Gereedschappen voor Encaustiek


Encaustiek vereist enkele specifieke materialen die niet altijd standaard zijn in een traditionele schildersatelier 

  • Bijenwas en damarhars 
Dit vormt de basis van encaustiek. Bijenwas is het belangrijkste bestanddeel, terwijl damarhars wordt toegevoegd om de was harder en duurzamer te maken.
  • Pigmenten  
Verschillende pigmenten kunnen worden gebruikt om kleur toe te voegen aan de gesmolten was, net als bij olieverf of aquarel. Sommige kunstenaars gebruiken ook kant-en-klare encaustische verfblokken.
  • Verwarmingsplaat 
Een speciale verwarmingsplaat of dubbelwandige pan is nodig om de was op de juiste temperatuur te houden zonder deze te verbranden.
  • Hete gereedschappen
Gereedschappen zoals hete luchtpistolen, verwarmingsijzers en fakkels worden gebruikt om de lagen was te smelten en te versmelten.
  • Ondergrond
Houtpanelen zijn de meest voorkomende ondergronden, maar sommige kunstenaars experimenteren met doek of andere materialen.

Voordelen van Encaustiek


1. Duurzaamheid
Een van de grootste voordelen van encaustiek is de duurzaamheid van de bijenwas. Werken gemaakt met deze techniek kunnen eeuwenlang meegaan zonder te vervagen of te barsten. Bijenwas is bestand tegen vocht en verslechtert niet zoals sommige olieverven of acrylverven dat kunnen doen.

2. Veelzijdigheid
Encaustiek biedt kunstenaars enorme veelzijdigheid. Door de lagen was en het gebruik van texturen en inkapselingen kunnen unieke visuele effecten worden bereikt. Bovendien kunnen kunstenaars de techniek combineren met andere media zoals olieverf, potlood, inkt en fotografie.

3. Diepte en Textuur
De mogelijkheid om lagen op te bouwen geeft encaustische werken een diepte en textuur die moeilijk te bereiken zijn met andere schildertechnieken. De was heeft een natuurlijke transparantie, waardoor onderliggende lagen door de bovenste lagen heen schijnen, wat een complex visueel effect geeft.

Uitdagingen van Encaustiek


1. Technische eisen
Omdat encaustiek een techniek is die afhankelijk is van het werken met gesmolten was, vereist het speciale apparatuur en gereedschappen. Het behouden van de juiste temperatuur is cruciaal om te voorkomen dat de was te vloeibaar of te hard wordt. Dit kan het proces technisch uitdagender maken dan bijvoorbeeld olieverf.

2. Gevoeligheid voor hitte
Hoewel bijenwas duurzaam is, kan het gevoeliger zijn voor hitte. Als een encaustisch kunstwerk aan hoge temperaturen wordt blootgesteld, kan de was zacht worden of zelfs smelten. Dit betekent dat werken met encaustiek zorgvuldig moeten worden bewaard en beschermd tegen extreme hitte.

Samenvattend
Encaustiek is een veelzijdige en boeiende kunsttechniek die zowel door oude meesters als moderne kunstenaars wordt gewaardeerd. De combinatie van rijke kleuren, texturen en de mogelijkheid om in lagen te werken, maakt het een uniek medium in de kunstwereld. Hoewel het proces enkele technische uitdagingen met zich meebrengt, biedt encaustiek kunstenaars eindeloze creatieve mogelijkheden. Met de juiste gereedschappen en materialen kunnen kunstenaars meesterwerken creëren die zowel visueel als fysiek indrukwekkend zijn, en die de tand des tijds moeiteloos doorstaan.

En nu verder....


Houtskool

Tekenen en schilderen | Houtskool


Natuurlijk tekenmateriaal

Houtskool is een tekenmateriaal op natuurlijke basis dat al sinds de prehistorie bekend is. Houtskool   wordt gemaakt door hout te verkolen.

Houtskool is in vele varianten te koop

Tegenwoordig is houtskool verkrijgbaar in vierkante en ronde stiften van verschillende diktes. De dunne stiften zijn geschikt voor wat fijner werk met meer details maar het probleem is wel dat het afbreekt als je er ook maar de geringste druk op uitoefent. Het springt dan alle kanten op en komt dan bij voorkeur op een stukje hoogpolig tapijt terecht waar je het nooit meer terugvindt.

De iets dikkere variant voldoet vaak ook goed. Zeker bij het maken van een schets op een groter doek is iets dikker materiaal nodig waar je houvast op hebt.

voorkomen van vieze vingers bij het tekenen met houtskool
voorkomen van vieze vingers bij het tekenen met houtskool


Vieze vingers voorkomen?

Sommige mensen hebben een hekel aan de vieze vingers die je nu eenmaal van het tekenen met houtskool krijgt. Daarom draaien ze een stukje aluminiumfolie om de houtskool zodat die niet meer afgeeft aan de vingers maar alleen aan het papier. Niet alle kunstenaars vinden dit prettig werken dus probeer altijd even uit wat u het beste bevalt.


houtskool is natuurlijk tekenmateriaal


Houtskool is ook als stiften en potloden verkrijgbaar

Er zijn ook geperste houtskoolstiften in de handel , waarbij het poeder van verkoold hout met een bindmiddel tot een stift wordt geperst. Ook verkrijgbaar is een in hout gehulde variant die verkocht wordt als houtskoolpotlood. Het is wat gemakkelijker te hanteren dan de dunne staafjes en je kunt toch details maken.

Fixeren van een werkstuk is noodzakelijk

Omdat houtskool een zacht en korrelig materiaal is, is het beslist nodig een tekening, nadat deze gereed is, goed te fixeren. Dat kan met fixatief. Dat is in spuitbussen, knijpflesjes en in flesjes met een los fixatiefspuitje verkrijgbaar.

Haarlak is een alternatief voor fixatief.

Maar we zouden niet graag de mensen de kost geven die gewone haarlak van een goedkope drogist gebruiken. Het werkt voor het moment prima. Maar de grote vraag is wel of het niet gaat verkleuren. Vooral vergelen van de lak ligt op de loer. Als we niet van plan zijn om onze kunstwerken de eeuwigheid te laten trotseren dan kun je het rustig wagen met die haarlak. Moet het langer bewaard worden dan zouden we zelf het risico niet nemen.

Zonder fixeren zal een houtskooltekening volledig verdwijnen

Fixeren van de tekening is beslist nodig omdat deze anders in de loop der tijden vrijwel volledig zal verdwijnen. Hoewel houtskool een diepzware indruk geeft heeft het die in de praktijk niet. Het is meer grijs. Wil je dieper zwart dan zal er vaak op Siberisch krijt of zwart contékrijt teruggegrepen moeten worden. Leg je die naast je houtskool, dan zie je pas goed het verschil en hoe grijs houtskool in de praktijk nu eigenlijk is.

Uitvegen doen we met een wiek, een doezelaar of gewoon met de vingers.

Houtskool wordt vaak uitgeveegd met een zogenaamde doezelaar of met een ganzenveer (ook wel wiek genaamd) om een meer egale vlakvulling te krijgen. Ook met de vingers gaat prima. Dat is dus wat minder geschikt voor kunstenaars die aluminiumfolie om de houtskoolstaafjes wikkelen.


verschillende lijndiktes met houtskool
Dikke en dunne lijnen zijn gemakkelijk te zetten met houtskool


Let u met houtskool tekenen wel even op uw kleding

Overigens is het troep als het ergens in je kleding komt. Reken er niet op dat je het in één keer wassen kwijt bent. Het is bijzonder hardnekkig op dat punt.

Modeltekenen met houtskool

Houtskool wordt veel gebruikt voor modeltekenwerk. Het werkt snel en zeker bij het schetsen van wat meer beweeglijke modellen of superkorte standen werkt dat wel zo prettig. Hier staat meer over modeltekenen met houtskool



En nu verder....



Lijnolie

Tekenen en schilderen | Lijnolie


Lijnolie wordt in olieverf gebruikt als bindmiddel. Het wordt verkregen uit het persen van de zaden van de vlasplant. Droogt aanvankelijk snel, maar een volledige droging vraagt jaren.



En nu verder....


donderdag 31 januari 2019

Pastel

Tekenen en schilderen | Pastel


Wat is pastel precies?

Pastel is een uit grondpigmenten, klei of kalk en het bindmiddel arabische gom gemaakt materiaal dat verkrijgbaar is in een ronde of vierkante stiftvorm, zowel zacht als hard, als pastelpotlood en als oliepastel. Het pastelkrijt heeft in het algemeen heldere kleuren. Het is wel kwetsbaar. Als je er te hard op drukt valt het vrij snel uit elkaar waarbij het nogal wat stof en brokjes achterlaat, die snel andere kleuren besmetten. Het is dan ook zaak om de kleuren goed uit elkaar te houden in speciaal daarvoor te verkrijgen houders. Een andere truc die je ook wel hoort is om de pastelkrijtjes te vervoeren in een laagje rijst waarbij de rijstkorrels er voor zorgen dat de krijtjes elkaar onderling niet besmetten en als dat al zou gebeuren, dat ze ook weer schoonschuren door de korrels.

Er bestaan ook nog extra harde varianten zie meer geschikt zijn voor het trekken van strakkere lijnen en het tekenen van fijnere details. Normaal pastel leent zich daar namelijk een stuk slechter voor.

Panpastel

Daarnaast is een zachte variant te koop in kleine ronde doosjes die panpastel genoemd wordt en die aangebracht wordt met speciale sponsjes, soms aangebracht op een stokje. Het doet in eerste instantie denken aan makeup of oogschaduw, ook qua verpakking. Maar verwissel het daar niet mee.  Sommige tekenaars nemen een doezelaar met een puntje er aan, dompelen dat in het pastelpoeder en gebruiken het geheel als een soort tekenpen. Ook bewerken met verschillende soorten penselen behoort zeker tot de mogelijkheden, bijvoorbeeld om kleuren op het papier te mengen.

Pastel is prettig om mee te werken maar lastig

Pastel is een tekenmateriaal waar zeer mooie resultaten mee haalbaar zijn maar het is geen materiaal waar iedereen zo maar mee gaat tekenen. Het vraagt wel degelijk de nodige vaardigheid en routine. En zoals altijd bij routine is dat alleen maar op te bouwen door er heel veel mee te werken. Gelukkig licht het lekker in de hand en werkt het gewoon wel prettig, dit in tegenstelling tot oliepastel.

Mengen van pastel is vraagt een aparte aanpak

Iets wat lastig is bij het werken met pastels is het mengen van kleuren. Daarom worden kleuren vaak dicht tegen elkaar aangezet zodat er voor het oog een soort van mengvorm optreedt. Geen nieuwe techniek overigens, kunstenaars als Seurat gebruikten dit al in de tijd van het impressionisme. Het werkt dus kennelijk wel.
 


Houdbaarheid van een pasteltekening

Een pasteltekening is slecht houdbaar en beschadigt net als bijvoorbeeld bij houtskool heel erg snel.

Fixeren van het pastelkrijt zoals bij houtskooltekeningen  is niet aan te raden. Het geheel wordt snel te nat waardoor de kleur van het pastelkrijt blijvend verandert. In het algemeen wordt uw pastel er een stuk donkerder door. En van de oorspronkelijke heldere kleuren blijft niet veel over. Het is daarom nodig om papier met tussenvellen te gebruiken of deze in een schetsboek tussen te voegen. Dus schetspapier is daar heel bruikbaar voor. Voor een goede definitieve manier van bewaren is het aan te raden om de pastel achter glas in te lijsten, bijvoorbeeld met een passe partout er voor.

Oliepastel

De zogenaamde oliepastels worden door dierlijk vet gebonden, terwijl de andere soorten met gom worden vervaardigd. Voor meer informatie over oliepastel zie hier

Het papier speelt een rol

Pastels worden meestal toegepast op aquarelpapier, Mi-,Teintes-, ingres- fluweel-, zandkorrel- sansfix- en houtskoolpapier.

Zorg voor een mooie textuur

Elke papiersoort roept andere expressieve effecten op. Papier met een zekere textuur is wel aan te raden voor een optimaal resultaat



En nu verder....